مقاله وتحقیق
جدیدترین مقالات در مورد علوم مختلف

> سریال خارق العاده آموزش زبان extra

> آموزش برق خودرو

> آموزش مكانيك پژو 405

> راهنمای پرورش زنبور عسل

> آموزش زبان انگليسي در خواب

> آموزش پرورش قارچ

> آموزش ساخت جعبه كادويي

> مجموعه آموزشی پرورش بوقلمون

> آموزش سفره آرايي و ميوه آرايي

> قلم قاری قرآن

> مجموعه آموزشی تعمیرات لپ تاپ

> آموزش شغل پرسود پرورش شترمرغ

کسب درآمد از طریق اینترنت از هفت راه متفاوت بدون نیاز به تجربه وتخصص
نویسنده: امیر - ۱۳٩٠/۱/۱٦

بیماری سرطان که از جمله بیماری‌های غیر واگیردار به شمار می‌آید، یکی از مهمترین علل مرگ غیر طبیعی در سطح جهان است.


 

گاهی شنیدن نام یک کلمه به راحتی ذهن را مشوش و ما را دچار نگرانی می‌کند و یکی از این کلمات دوست نداشتنی کلمه بیماری است که شنیدن این کلمه خود به خود با نوعی دلواپسی همراه است، اما وقتی با اسمی مانند "سرطان" همراه می‌شود مفهوم تلخ تری به خود می‌گیرد.بیماری سرطان که از دسته بیماری‌های غیر واگیردار به شمار می‌آید، یکی از مهمترین علل مرگ غیر طبیعی در سطح جهان به شمار می‌آید.این بیماری که متاسفانه انواع مختلفی دارد مربوط به گروه سنی خاصی و یا منطقه جغرافیایی مشخصی نمی‌شود.بر اساس آمارهای سازمان بهداشت جهانی، سالانه بیش از شش میلیون نفر تنها براثر ابتلا به سرطان کبد یا معده جان خود را از دست می‌دهند، در حالی که آمار مشخصی از میزان مرگ ومیر سایر انواع بیماری در دسترس نیست.سرطان‌های کبد، معده، خون، پوست و استخوان شایع‌ترین انواع سرطان هستند، با این توضیح که برخی از انواع بیماری کاملا وابسته به جنس هستند، مانند سرطان سینه و رحم که در خانم‌ها و سرطان پروستات که در آقایان شایع است.متاسفانه آمار بالای انواع سرطانها نشان می‌دهد که سرطان‌های وابسته به جنس تا حد زیادی ریشه ژنتیکی و خانوادگی دارند.در تعریف بیماری می‌توان گفت سرطان بیماری است که از یک یا چند سلول آغاز می‌شود و بدن هر کدام از ما از میلیاردها سلول تشکیل شده است و شروع بیماری کمی پیچیده نظر می‌رسد و یک سلول به طور ناگهانی از حالت عادی خارج می‌شود و شروع به تکثیر می‌کند.سلول یا سلول‌های سرطانی شده به سرعت تعدادشان افزایش پیدا می‌کند و تشکیل یک توده به هم فشرده سلولی یا یک غده می‌دهند و این توده سلولی قابلیت و کارآیی خود را نیز از دست می‌دهد و نمی‌تواند فعالیت‌ها و وظایف خود را انجام دهد.                                                                                 

 

 

 

    این غده کم کم گسترش پیدا می‌کند و مثل یک دانه کوچک در بافت ریشه می دواند و کلمه سرطان که به معنای خرچنگ است بر اساس همین حالت نامگذاری شده است.غده مانند بدنه خرچنگ است و ریشه‌های غده مانند دست و پای خرچنگ در اطراف غده گسترده می‌شوند و هر چه زودتر این غده شناسایی شود احتمال بیشتری وجود دارد که بتوان بیماری را کنترل

کرد و مانع پیشرفت آن شد.                                                                                                

با وجود تحقیقات گسترده‌ای که سالهاست روی بیماری سرطان صورت می‌گیرد، هنوز دانشمندان نتوانسته‌اند علت بیماری را کشف کنند و تا به امروز هیچ پاسخ قانع‌کننده ای برای این سوال وجود ندارد که چرا سلول‌ها یکباره از حالت طبیعیی خارج می‌شوند و به سرعت شروع به تقسیم می‌کنند.با توجه به آمارهای منتشرشده از بیماران سرطانی، پزشکان معتقدند فاکتورهای مشخصی ضریب خطر ابتلا به بیماری را بالا می‌برد و به عنوان مثال قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می‌دهد و یا مصرف چربی زیاد ممکن است منجر به سرطان دستگاه گوارش شود.اما ضعف سیستم ایمنی در اکثر بیماران سرطانی مشاهده می‌شود و منظور افرادی هستند که قبل از ابتلا به بیماری سرطان مقاومت بدنی کمی در برابر سایر بیماری‌ها داشته‌اند و به سرعت مریض می‌شدند. سرطانی شدن سلول‌ها در هر کدام از اعضا و بافت‌های بدن ممکن است رخ دهد و رشد غده سرطانی بدون درد است و بیماری متاسفانه اغلب تا جایی پیش می‌رود که قسمت زیادی از بافت یا اندام سرطانی و بیمار شده است.امروزه دانشمندان تلاش می‌کنند قبل از هر نوع درمان، رشد بی‌رویه و کنترل نشده سلولی را متوقف کنند و این امید وجود دارد که با دستیابی به رمزهای درون سلولی بتوان دستورات سلولی را کنترل کرد و مانع از زیاد شدن سلولهای سرطانی شد.پیشرفت‌های چشمگیر علم پزشکی و علوم مرتبط با آن مانند ژنتیک و بیوشیمی این نوید را می‌دهند که در آینده نزدیک بیماری سرطان دیگر یک بیماری

لاعلاج به شمار نخواهد آمد                                                                                                                 

 

 

 

 

سرطان روده بزرگ

 

 سرطان روده بزرگ  چیست ؟

  در این بیماری سلولهای سرطانی در داخل بافت روده شروع به تکثیر می کنند. اگر چه این سرطان از جمله معمولترین سرطانهای بشر به حساب می آید اما بدلیل بهبود روشهای غربالگری و تشخیصی ، تعداد موارد جدید این بیماری و مرگ ناشی از آن بطور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است.

این بیماری در هر سنی بروز می  یابد اما میزان بروز در سن بالای 50 سال بیشتر است. زمانیکه در مراحل اولیه تشخیص داده می شود. این سرطان درمانپذیر است اما تشخیص آن در این مراحل هیچگونه علامتی ندارد.

روده برزگ بخشی از سیستم گوارشی شامل مری، معده، روده های بزرگ و کوچک
می باشند. روده باریک از انتهای معده شروع شده و به روده بزرگ ختم می شود و سپس روده بزرگ نیز از آنجا تا محل مقعد ادامه می یابد، روده بزرگ شامل دو بخش است. بخش اول اصطلاحاً کولون نامیده می شود. که حدود 180 سانتی متر طول دارد. بخش دوم نیز راست روده است که طول آن به 15 تا 25 سانتی متر می رسد.

 

 

عوامل خطر:

عوامل زیر ممکن است شانس ابتلا به سرطان روده بزرگ را در فرد افزایش دهد.

         سن:  اکثر افراد مبتلا به این بیماری سن بالای 50 سال دارند اما این بیماری در هر سنی اتفاق می افتد.

         رژیم غذایی: بین این بیماری و رژیم غذایی پر از چربی و پر انرژی و کم فیبر، رابطه مستقیم وجود دارد.

پولیپ ها: این بیماری بصورت رشد توده های خوش خیم در جدار  روده تعریف می شود که معمولاً بعد از سن 50 سالگی شایع است . بنظر می رسد که در این ساختار شانس ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می دهد.

         تاریخچه شخصی : کسانیکه قبلاً سرطانهای روده بزرگ داشته اند یا خانمهایی که مبتلا به سرطان تخمدان، رحم، یا پستان بوده اند. شانس بیشتری جهت ابتلا به این بیماری دارند.در حال حاضر در بعضی از موارد این سرطان، ژنهای مسؤول شناسایی شده اند. لذا قبل از بروز سرطان، چنین افرادی را از نظر حامل ژن بودن مورد بررسی قرار می دهند.

         کولیت اولسروز : در این بیماری پوشش جدار روده بزرگ دچار لتهاب شده است.افراد مبتلا به این بیماری شانس بیشتری جهت ابتلا دارند.

 

 

علائم و نشانه ها:

علائم این بیماری ممکن است شبیه به سایر علائم نظیر عفونتها، بواسیر و بیماریهای التهابی روده باشد. بنابراین مراجعه به پزشک به منظور ارزیابی بهتر، لازم و ضروری می باشد. از آنجایی که در مراحل اولیه این بیماری با موفقیت قابل درمان است. در صورت مشاهده هر کدام از علائم زیر به پزشک مراجعه نمائید.

-                     وجود هرگونه تغییر در عادات دفعی روده نظیر اسهال، یبوست یا کاهش قطر مدفوع که بیش از یک روز طول بکشد.

-                     خونریزی از راست روده یا وجود خون در مدفوع

-                     دردهای قولنجی معده

-                     استفراغ

-                     ضعف و خستگی

-                     یرقان و زردی پوست یا صلبیه ( سفیدی چشم )

         در بعضی از موارد ممکن است فرد مبتلا به سرطان بوده اما هیچگونه علامتی نداشته باشد. بنابراین غربالگری در افراد پر خطر مثل افراد بالای 50 سال ضروری می باشد.

 

 

غربالگری و تشخیص:

استفاده از روشهای غربالگری معمولی در بیمارانی که هرگونه فاکتور خطری داشته باشند یا اینکه علائم مذکور را داشته باشند توصیه می شود.

         از جمله روشهای تشخیصی که برای غربالگری این سرطان مورد استفاده قرار می گیرد.
می توان به آزمایشات ذیل اشاره نمود.

         معاینه راست روده: در این معاینه پزشک با انگشت خون راست روده را معاینه می کند تا وجود هرگونه مورد را بررسی کرده و در صورت وجود مواد در داخل راست روده آنها را از نظر آغشته بودن با خون مورد بررسی قراردهد.

         پروکتوسکوپی : در این روش از طریق دستگاههای خاصی بصورت مستقیم داخل راست روده و قسمتهای تحتانی روده بزرگ مورد مشاهده قرار می گیرد. از طریق این روش نیمی از سرطانها قابل تشخیص هستند. در این روش ممکن است بیمار احساس فشار کند اما دردی را احساس نخواهد کرد.

         کولونوسکوپی:  از طریق این روش نیز با ابزارهای خاصی، مشاهده کلی روده بزرگ و راست روده ممکن می شود. در این حالت نیز فرد دردی را احساس نخواهد کرد.

         در صورت وجود هرگونه توده در طول این قسمتها نیاز است که بخشی از توده برداشته شود تا در زیر میکروسکوپ از نظر وجود بافت یا سلولهای سرطانی مورد بررسی قرار گیرد. این عمل را بیوپسی می نامند.

         پیش آگهی و درمان سرطان روده، به مرحله بیماری ( به این معنا که سلولهای سرطانی فقط بافت پوششی روده را یا تمامی جدار آنرا را درگیر کرده اند) و شرایط سلامتی عمومی فرد بیمار بستگی دارد.

         بعد از درمان به منظور اندازه گیری نوعی آنتی ژن در خون آزمایش خون داده شده و عکسبرداری انجام می گیرد تا مشخص شود که آیا سرطان عود کرده است یا خیر.

 

 

مراحل سرطان:

 

عود سرطان به معنای برگشت دوباره آن بعد از درمان می باشد. ممکن است عود دوباره در روده بزرگ یا سایر قسمتهای بدن نظیر کبد یا ریه رخ دهد. اگر عود بصورت درگیری تنها یک ناحیه از بدن باشد باید جراحی انجام شود. اما در صورت درگیری بیش از یک ناحیه و انتشار سرطان در قسمتهای مختلف بدن ممکن است از روشهای دیگری نظیر شیمی درمانی یا رادیوتراپی استفاده شود.

 

 

روشهای درمانی:

بطور کلی سه روش درمانی جهت درمان سرطان روده بزرگ وجود دارد که شامل جراحی، پرتودرمانی و شیمی درمانی است. روش دیگر درمانی نیز وجود دارد که در آن از روشهای بیولوژی برای درمان استفاده می شود. البته استفاده از این روشها در حد مطالعات بالینی است.

         جراحی : جراحی شایعترین روش درمانی در تمامی مراحل سرطان به حساب می آید. این روش به طرق مختلف انجام شده و براساس نظر پزشک و مرحله سرطان، روشهای جراحی متفاوت می باشد.

         عوارض جانبی جراحی : عوارض جانبی جراحی به محل تومور و نوع جراحی بستگی دارد. معمولاً در چند روز اول بعد از جراحی بیمار احساس ناراحتی دارند ولی معمولاً درد با دارو قابل کنترل می باشد. مدت زمان بهبود بعد از عمل جراحی از بیماری به بیمار دیگر متفاوت است.

         پرتو درمانی :  در این روش از اشعه X  با انرژی بالای برای کشتن سلولهای سرطانی و کوچک نمودن اندازه تومور استفاده می شود. تولید اشعه می تواند خارج از بدن و بوسیله ماشینهای خاص یا در داخل بدن و از طریق موادی که تولید کننده اشعه هستند، صورت گیرد. پرتو درمانی به تنهائی یا همراه با جراحی و شیمی درمانی انجام می گیرد.

         عوارض جانبی پرتو درمانی : شایعترین عوارض جانبی پرتودرمانی شامل خستگی ، واکنش پوستی در محل برخورد اشعه با پوست و کاهش اشتها می باشد. بعلاوه ممکن است این روش منجر به کاهش گلبولهای سفید خونی که از بدن در برابر عفونتها محافظت می کنند شود. بعضی از این عوارض قابل کنترل و قابل درمان هستند و در بسیاری از موارد این عوارض دائمی نمی باشند.

         شیمی درمانی:  این روش از داروها به منظور کشتن سلولهای سرطانی استفاده می شود. اکثر داروهای ضد سرطانی بصورت تزریق داخلی در بدن یا داخل عضلات مورد استفاده قرار می گیرند. اما بعضی دیگر نیز به فرم خوارکی قابل مصرف هستند. شیمی درمانی یک روش درمانی سیستمیک به حساب می آید به این معنا که دارو از طریق جریان خون به هر قسمتی از بدن می رود تا سلولهای سرطانی را بکشد. در این روش داروها به صورت دوره ای تجویز می شوند. یعنی دوره درمانی با یک دوره استراحت ادامه می یابد و بعد از آن از نو دروه درمانی شروع می شود. در صورتیکه سلولهای سرطانی کبد را درگیر کرده باشند،می توان دارو را مستقیماً به شریانهای تغذیه کننده کبد تزریق نمود.

         بعد از آنکه جراح تمامی سلولها و بافت سرطانی را از طریق جراحی برداشت، یک دوره شیمی درمانی نیز داده می شود تا سلولهای سرطانی باقیمانده نیز در صورت وجود از بین بروند.

         عوارض جانبی شیمی درمانی : داروهای شیمی درمانی معمولاً سلولهای با سرعت تکثیر بالا را مورد هدف قرار می دهند. از آنجایی که در بدن علاوه بر سلولهای سرطانی بافتهایی نظیر سلولهای خونی، بافت پوششی سیستم گوارشی و سلولهای فولیکول مو نیز از سرعت تکثیر بالایی برخوردار هستند، لذا ممکن است این بافتها نیز مورد هدف داروهای شیمی درمانی قرار بگیرد. در نتیجه عوارض جانبی شامل : عفونتها ، خستگی، ریزش موی موقتی، زخمهای دهانی و یا سایر علایم است.

         از جمله مهمترین عوارض جانبی داروهای شیمی درمانی کاهش کلی سلولهای خونی
می باشد. از آنجایی که داروهای شیمی درمانی مغز استخوان را به شدت تحت تأثیر قرار می دهند، ممکن است کم خونی (بصورت کاهش انرژی انجام کارها)، کاهش پلاکتهای خونی ( بصورت خونریزی) یا کاهش گلبولهای سفید ( بصورت افزایش استعداد ابتلا به عفونتها ) ایجاد شود.

         معمولاً همه کسانی که از این روش درمانی استفاده می کنند به تمامی این علائم مبتلا نمی شوند. به علاوه در طی دوره استراحت و بعد از قطع درمان تمامی این علایم برطرف می شوند.

         درمانهای بیولوژیکی : در این روش ، بدن به تنهایی در برابر سرطانها مقابله می کند. در این روش از موادی استفاده می شود که توسط بدن یا اینکه در آزمایشگاهها ساخته می شوند تا مکانیسمهای طبیعی دفاعی بدن در برابر بیماریها جهت دهی ، تقویت و حفظ شوند. نام دیگر این روش ایمنی درمانی می باشد.

 

معنی اصلی سرطان:

 

سَرَطان (به پارسی سره: چَنگار) یعنی رشد، تکثیر و گاهی انتشار غیر طبیعی سلول‌های بدن. بدن انسان از میلیونها میلیون سلول تشکیل شده است که در کنار هم، بافتهایی مانند ماهیچه ها، استخوان و پوست را می‌‌سازند. بیشتر سلول‌های طبیعی بدن در پاسخ به تحریکاتی که از داخل و خارج بدن به آنها وارد می‌‌شود، رشد و تولید مثل می‌کنند و در نهایت می‌‌میرند. اگر این فرآیند در مسیر تعادل و صحیح خود اتفاق بیفتد، بدن سالم می‌‌ماند و عملکرد طبیعی خود را حفظ می‌‌کند. اما مشکلات، زمانی شروع می‌‌شود که برخی از ژن‌های یک یاخته طبیعی دچار جهش شده و سلول به یک سلول سرطانی تبدیل شود. سرطان یک بیماری ژنتیکی است. یک یاخته طبیعی ممکن است بدون هیچ دلیل واضحی به یک سلول سرطانی تبدیل شود، ولی در اغلب موارد، تبدیل در اثر مواجهه مکرر با مواد سرطان زا مانند الکل و دخانیات صورت می‌‌گیرد. شکل ظاهری و نیز عملکرد سلول‌های سرطانی شده با سلول‌های طبیعی تفاوت دارد. جهش یا تغییر ایجاد شده در DNA یا ماده ژنتیکی سلول اتفاق می‌‌افتد.

 DNA همان مسئول کنترل شکل ظاهری و عملکرد سلول است. وقتی DNA یک سلول تغییر می‌‌کند، آن سلول با سلولهای سالم کنار خود تفاوت می‌‌یابد و دیگر کار سلول‌های طبیعی بدن را انجام نمی‌دهد. این سلول تغییر یافته از سلولهای همسایه اش جدا می‌‌شود و نمی‌داند چه زمانی رشدش باید به پایان برسد و بمیرد. به عبارت دیگر سلول تغییر یافته از دستورها و علائم داخلی که سلولهای دیگر در کنترل آنها هستند، پیروی نمی‌کند و به جای هماهنگی با سلولهای دیگر خودسرانه عمل می‌‌کند.

این سلول جهش یافته تقسیم و به 2 سلول جدید " جهش یافته " تبدیل می‌‌شود و این فرآیند به همین ترتیب ادامه می‌‌یابد تا همان یک سلول به توده‌ای از سلولها که تومور نامیده می‌‌شود، تبدیل می‌‌گردد. گاهی این تومورها خوش خیم بوده و رشد نمی‌کنند. ولی در صورتی که سلولهای تومور رشد کنند و تقسیم شوند و سلولهای طبیعی اطراف خود را از بین ببرند و به نقاط دیگر بدن هم دست اندازی کنند، تومور بدخیم محسوب می‌‌شود. بزرگ‌ترین خطر تومورهای بدخیم، توانایی آنها در حمله به بافتهای سالم و پخش شدن در بدن است. هر چه تومورها رشد کنند و بزرگ‌تر شوند، جلوی رسیدن مواد غذایی و اکسیژن را به سلولهای سالم می‌‌گیرند و با پیشرفت سرطان، سلولهای سالم می‌‌میرند و عملکرد و سلامت بیمار از بین می‌‌رود. اگر جلوی این فرآیند گرفته نشود، سرطان به مرگ می‌‌انجامد.

 

 

 

انواع سرطان‌ها:

اغلب سرطانها به سه دسته تقسیم می‌‌شوند:

کارسینوما: شامل سرطان‌هایی می‌‌شود که از سلولهایی که سازنده پوست هستند (مثل سرطان پوست) و یا لایه داخلی اعضا را می‌‌پوشانند (مثل سرطان ریه) و یا سازنده غدد هستند (مثل سرطان سینه) منشا می‌‌گیرد.


سارکوما: این دسته سرطان‌هایی هستند که از بافت همبند مثل غضروف، استخوان و ماهیچه منشاء می‌‌گیرند. از این رو سرطان استخوان یا سرطان ماهیچه را در هر نقطه از بدن سارکوما می‌‌گویند.

لوسمی و لنفوماها: شامل سرطانهایی است که از سلول‌های تشکیل دهنده خون و سلولهای ایمنی منشاء می‌‌گیرد.

در کشورهای غربی، سرطان پوست شایع‌ترین سرطان است و پس از آن سرطان سینه، شش، پروستات، روده بزرگ، مثانه و رحم قرار دارد.

 

 

راههای پیشگیری:

 

  • عدم استفاده بی‌اندازه از مشروبات الکلی و دخانیات
  • صرف غذاهایی که به صورت آب پز تهیه می‌‌شود.
  • عدم استفاده از غذاهایی که آثار سوختگی در آنها نمایان است.
  • استفاده از سبزیجات و انواع میوه‌ها
  • استفاده کمتر از گوشت قرمز
  • رعایت کامل امور بهداشتی

 

 

افشای تشخیص 2 ( ضرورت افشا )

 

 

هنگامی که انسانی از بیماری خود و یا یکی از اطرافیانش مطلع می گردد دچار یک شوک عصبی و فشار روانی می شود. شاید احساس ترسی آمیخته با انکار نیز با وی همراه گردد. وجه تفاوت افراد مختلف، در سرعت رهایی آنها از این فشارها است. مدت زمانی که طول می کشد تا فردی خود را از این شوک خارج کند و واقعیت را بپذیرد با سایرین متفاوت است. بنابراین جدول زمانی هیجانات هر فرد را فقط خودش می داند. این زمان می تواند با توجه به شخصیت فرد، اطرافیان و میزان حمایت آنها و نیز شدت و نوع سرطان متفاوت بوده و می تواند در بهترین حالت از حتی یک روز یا در بدترین حالت تا ابد ادامه پیدا کند.

معمولا در یک زمان خاص، بیمار و خانواده یا دوستانش از مساله آگاه نمی شوند. بنابراین می توان دو حالت را از نظر تقدم زمانی آگاهی از تشخیص بیماری در نظر گرفت:

1 - ابتدا بیمار متوجه شود.

2 - ابتدا خانواده متوجه شود.

 

 

 

حالت 1)  آیا باید حقیقت را گفت؟

 

اکثر افراد مبتلا به سرطان بسته به موقعیتی که دارند به این نتیجه می رسند که بهترین کار آن است که تشخیص بیماری به همه گفته شود تا « فرصت حمایت و نگهداری » آنها از بیمار صلب نگردد. به نظر می رسد ابراز ترسها و امیدها در مجموع، سهل تر از پنهان کردن آن است. البته این مخصوص افرادی است که خانواده دارند.

اگر خانواده ای نباشد، بهتر است به چند تن از دوستان نزدیک واقعیت را بگوئید. بدیهی است که پیمودن این راه با یک همراه و ملازم آسان تر خواهد بود. این احتمال هست که بعضی دوستان با آگاهی از مساله از شما دور شوند. به دلایل مختلف. اهمیتی ندهید. ادامه دهید و خواهید دید که نیرو، حمایت و شفقت نهانی زیادی را در وجود به ظاهر دورترین همراهان خود کشف خواهید کرد و از انسانیت آنها شگفت زده خواهید شد.

یک بیمار سرطانی نباید بیماری خود را بصورت یک راز نزد خود نگاه دارد. با این عمل بیمار فرصت ابراز احساسات و اضطرابهایی را که در اثر این بیماری در وی پدید می آید از دست داده و خانواده و دوستان وی نیز فرصت یاری، حمایت و همراهی را پیدا نمی کنند. بطور کلی زندگی همه ما کوتاه و زودگذر است و هیچ تضمینی وجود ندارد که هر یک از ما امروز را به پایان برسانیم. ضمن اینکه تلاش در مخفی نگاه داشتن بیماری هم بی نتیجه است زیرا اطرافیان با دیدن حالات روحی و نا امیدی شما ناراحت می شوند اما نمی دانند مساله چیست. بهتر است هنگامیکه از آن فشارهای اولیه رهایی یافتید و احساس آمادگی کردید، حقیقت را بگویید.

 

 

 

 

حالت 2)  خانواده تصمیم گیر:

بدون شک باید به یک بیمار سرطانی حقیقت را گفت. زمان بسیار ارزشمند است و ممکن است بیمار خواسته ها و آرزوهایی داشته باشد که بخواهد انجام دهد، از این رو وقتی حقیقت را بداند می تواند تصمیم صحیحی بگیرد.

هر یک از افراد سالم فرصتهای مهمی در زندگی دارند. در افراد مبتلا به سرطان تجلی این فرصتها واضح تر و ملموس تر است چرا که آنها احساس می کنند که زندگی کوتاهتری خواهند داشت. اگر چه این احتمال وجود دارد که یک بیمار سرطانی بیش از یک فرد سالم عمر کند اما این حق را دارد که واقعیت را بداند تا بتواند درباره مابقی عمرش تصمیم بگیرد.

 

درصورتیکه تشخیص از بیمار مخفی نگاه داشته شود، آنگاه حمایت روانی از سایر افراد خانواده نیز غیر ممکن می شود زیرا آنها هم نخواهند توانست در مقابل بیمار احساسات خود را بروز دهند و باستی مرتبا نقش بازی کنند. بهر حال بیمار ناگزیر است که حقیقت را بپذیرد حتی اگر برایش غیر قابل باور، سخت و شکننده باشد.

از سوی دیگر هنگامی که به فرد، نوع بیماریش را می گویید، ممکن است که خود وی سعی در پنهان داشتن آن از خانواده اش ( بمنظور عدم ناراحتی شان) داشته باشد، در حالیکه این عمل باعث تنها ماندن، به تنهایی بار غم را به دوش کشیدن و محبوس کردن افکار و احساسات در درون خود، می شود.

کسب درآمد از طریق اینترنت

نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :