مقاله وتحقیق
جدیدترین مقالات در مورد علوم مختلف

> سریال خارق العاده آموزش زبان extra

> آموزش برق خودرو

> آموزش مكانيك پژو 405

> راهنمای پرورش زنبور عسل

> آموزش زبان انگليسي در خواب

> آموزش پرورش قارچ

> آموزش ساخت جعبه كادويي

> مجموعه آموزشی پرورش بوقلمون

> آموزش سفره آرايي و ميوه آرايي

> قلم قاری قرآن

> مجموعه آموزشی تعمیرات لپ تاپ

> آموزش شغل پرسود پرورش شترمرغ

کسب درآمد از طریق اینترنت از هفت راه متفاوت بدون نیاز به تجربه وتخصص
نویسنده: امیر - ۱۳٩٠/٢/٩

امام‌خمینی(ره):اگر معنویت داشته باشید، فریاد تفرقه افکنان برشما تاثیری نخواهد داشت«وحدت » از مفاهیمی است که فهم آن بسیارسهل است ولی همواره عوامل و موانعی بوده است که جوامع اسلامی در عمل نشان داده‌اند که در فهم همین مفهوم ساده توانایی و لیاقت شایسته نشان نداده‌اند و یا اینکه نخواسته اند نشان بدهند. مهم ترین دلیل این امر نیز همین است که بیش از 150 سال افراد آگاه جهان اسلام پیرامون ضرورت بسیار بالای وحدت سخن گفته‌اند ولی هنوز نیز عدم اتحاد مسلمانان دربرابر دشمنان ازمشکلات اساسی جوامع اسلامی به حساب می آید.


. البته منظور ما از جوامع اسلامی مفهومی اعم است و همه اقشار جوامع اسلامی را شامل می شود یعنی از نخبگان و حکومت گران و اهل علم و اندیشه و...گرفته تا مردم عادی که در یک جامعه زندگی می کنند و عضوی از آن محسوب می شوند. یقینا در میان هر یک از اقشار جوامع اسلامی افراد آگاه و عمیقی که عملا نشان داده اند که فهم عالی و بالایی از وحدت دارند وجود دارد ولی متاسفانه اگر بخواهیم کارنامه‌ای از برآیند تلاش تاریخی معتقدان به وحدت ارائه دهیم و همچنین اگر بخواهیم در عرصه عمل تاثیر تلاش وحدت گرایان را بیازماییم می‌نگریم که هنوز با وضعیت مطلوب فرسنگها فاصله داریم . به همین دلیل امروز نیز از یک سو تفرقه از مهم ترین مصایب جهان اسلام است و از سوی دیگر دشمنان جهان اسلام نیز به سبب تفرقه مسلمانان بزرگ ترین ضربات را به جوامع و کشورهای اسلامی وارد می کنند ذخایر و امکانات مادی و اقتصادی جوامع اسلامی را غارت می نمایند ،کشورها و جوامع اسلامی را اشغال می کنند برای از بین بردن فرهنگ اسلامی هر روز گستاخ تر می شوند در بسیاری از جوامع اسلامی حکومت های دست نشانده و مورد نظر خود را روی کار می آورند و...
اگر به سخنان امام خمینی و سلوک سیاسی و اجتماعی ایشان دقت کنیم در می یابیم که از نظر ایشان وحدت صرفا یک توصیه اخلاقی و یک ارزش فرهنگی و اجتماعی نیست بلکه بزرگترین راهبرد و بهترین روش سیاسی برای قدرتمند شدن جوامع اسلامی برای مقابله با دشمنان و برای قد علم کردن در برابر تجاوزگران نیز محسوب می شود. به همین دلیل است که دشمنان جهان اسلام نیز صدها سال است که ایجاد تفرقه در میان جوامع اسلامی را به عنوان بزرگ ترین و بهترین راهبرد برای تسلط و یا استمرار تسلط بر جوامع اسلامی برگزیده اند و از این طریق به همه اهداف استعماری و دشمنانه خود دست یافته اند. اتفاقا شگفت همین است که چرا عموم اقشار جوامع اسلامی آن طور که شایسته است نسبت به فهم این راهبرد که حدود دویست سال سرنوشت آن ها را به تباهی کشانده است بلوغ و لیاقت و درایت کامل نشان نداده اند و نتوانسته اند بعد از 200 سال پرونده وحدت را کامل کنند و باانسجام واقعی و سازمان یافته خود در مقابل راهبرد تفرقه افکنانه دشمنان به راهبرد وحدت توجه عملی و واقعی نشان بدهند تا امروز بعد از 150 سال هنوز نیز عدم وحدت مشکل اساسی محسوب نشود.در این جا باید اعتراض کرد که دشمنان ما بهتر از ما توانسته اند به راهبردشان جامه عمل پوشانند و میان جوامع اسلامی تفرقه ایجاد کنند.
نشان موفقیت دشمنان نیز همین است که آن ها از طریق ایجاد تفرقه هنوز در حالت غلبه هستند و جوامع اسلامی نیز به دلیل ناتوانی در پیش بردن و عمل کردن به راهبرد وحدت هنوز در تفرقه می باشند. به عبارت دیگر تفرقه ما ضامن غلبه دشمن شده است و هر زمانی که این معادله منحوس برهم بخورد و وحدت ما سبب نکبت و هزیمت دشمنان شود می توانیم با افتخار ادعا کنیم که راهبرد وحدت را به خوبی پیش برده ایم .
گاهی دشمنان اسلام در ایجاد تفرقه در میان جوامع و ملل اسلامی چنان موفق بوده اند که وضعیت جوامع و ملل اسلامی از حالت تفرقه معمولی و عدم معاضدت یکدیگر فراتر رفته و به حالت نزاع و درگیر شدن جوامع اسلامی با یکدیگر تبدیل شده است . معمولا این وضعیت اوج رضایتمندی دشمن از اجرای راهبرد تاریخی ایجاد تفرقه است که در دوره هایی از تاریخ معاصر به وجود آمده است یعنی همان چیزی که هم اکنون نشانه هایی از آن در برخی مناطق و جوامع اسلامی پدید آمده و دشمن با دست زدن به انواع نیرنگ ها و صرف هزینه های هنگفت می خواهد به هر نحوی که ممکن است جنگ فرقه ای راه بیندازد تا جلوی احیای مجدد قدرت اسلامی را بگیرد. از دشمن هیچ انتظاری نیست که دست روی دست بگذارد و تمام توان ذهنی سیاسی نظامی عملیاتی تبلیغاتی و اقتصادی خودرا صرف ملی کردن راهبرد تاریخی خود (ایجاد تفرقه در میان مسلمانان ) ننماید زیرا حیات تجاوز کارانه و سلطه ظالمانه او با این راهبرد بستگی کامل دارد. از مزدوران و وابستگان سیاسی فرهنگی و مذهبی دشمن نیز چندان انتظاری نیست که حالت عامل و مزدور بودن خود را کنار بگذارند و آلت بسیار کارساز دشمن برای ایجاد تفرقه و بالاتر از آن ابزاری برای ایجاد نزاع فرقه ای و مذهبی بین جوامع و ملل اسلامی نشوند زیرا حیات و شهرت و دنیای این مزدوران و نشو و نمای آن ها نیز در گروی مزدوری آن ها و در گروی این است که در لباس خودی و در لباس عضوی از جوامع اسلامی و در لباس یک فرد بومی سخن دشمن را تکرار کنند سیاست ها و افکار دشمن را توضیح بدهند نشانی هایی اشتباه به مردم بدهند و توجهات را از دشمن اصلی که غرب صلیبی و مستکبران است باز گردانند و سعی نمایند مسلمانان را درگیر فتنه های قومی و فرقه ای بنمایند. به این دلیل می گوییم از گله مزدوران انتظاری نیست که در طول دهه ها و سده های اخیر ثابت کرده اند راهی غیر از مزدوری و خیانت نپیموده اند و هر زمان فرصت یافته و یا اینکه ماموریتی به آن ها محول شده است همه چیز اعم ازدین میهن و حتی حرمت جایگاه اجتماعی و شخصی خود را فدای مزدوری کرده و همه خیانت ها و مزدوری های خود را نیز با یافتن زمین و آسمان به یکدیگر توجیه نموده اند. متاسفانه در میان گله مزدوران از هر جنسی پیدا می شود.برخی در لباس روشنفکری و دموکراسی بازی ظاهر شده و در این عرصه به مزدوری پرداخته اند برخی در لباس فعال سیاسی و فرهنگی و اجتماعی به خودنمایی و خیانت مشغول شده اند برخی جامه تعصب و حمیت جنون وار دینی به تن کرده و به اربابان استعمارگر خود خدمت نموده اند برخی از طریق خرافه سازی و خرافه بازی در خدمت به دشمن کمربسته اند حتی برخی به ریا لباس عالمان و مفتیان را به تن نموده اند و با اظهارنظرهای خود به راهبرد دشمن در ایجاد تفرقه کمک بی بدیل کرده اند. از حکومت ها و دولت هایی هم که همانند مزدوران مذکور بنیادشان به دست استعمارگران و دشمنان می باشد و با حرکت انگشت آن ها رفتار می کنند نیز برای محقق کردن راهبرد تاریخی وحدت انتظار چندانی نمی توانیم داشته باشیم . بنابراین فقط آن هایی که حیات و منافع آن ها و بنیادشان با دشمنان وابستگی ندارد باید به فکر پیشبرد راهبرد وحدت باشند. این افراد که شامل عموم ملت های مسلمان و عموم افراد غیروابسته به دشمنان و استعمارگران می باشند در صورتی می توانند راهبرد تاریخی وحدت را به پیش ببرند که اولا نسبت به مفهوم وحدت و اهمیت آن درک کامل داشته باشند ثانیا خود صاحب روح معنوی و اهداف الهی باشند. اگر انسان به حقانیت و درستی چیزی معرفت و بصیرت کامل داشته باشد قطعا به سراغ آن خواهد رفت . منتها پیش زمینه معرفت معنویت است . اگر کسی دارای روح و اهداف و انگیزه های الهی باشد نه تنها به طور طبیعی از انگیزه های دنیایی و شخصی تهی می شود و به سوی وحدت گام برمی دارد بلکه فریاد تفرقه افکنان نیز در او تاثیر نخواهد داشت و به دلیل فرقانی که تحصیل می کند فریادهای شیطانی و آواهای رحمانی را به خوبی از یکدیگر تمیز می دهد. امام خمینی معتقدند در میان هیاهوی مستمر و پرشمار تفرقه افکنان داشتن معرفت و روح معنوی بهترین عاملی است که انسان را از گرفتار شدن در دام تفرقه افکنان نجات می‌دهد. امام خمینی در این باره می‌فرماید: ما باید دنبال تحکیم وحدت خودمان باشیم . ملت و دولت مان خیال نکنند که او دولت است و آن ملت . همه مال یک کاروان هستیم که روبه آن عالم می رویم و باید اطاعت خدا بکنیم و با هم باید باشیم . اگر این طور باشد پیروزی هیچ اشکال ندارد که نصیبتان می شود و این پیروزی ای است که خدا می دهد این نصرتی است که خدا می دهد او را ما با جان و دل قبول می کنیم چون هدیه خداست . و اگر خدای نخواسته این طور نباشد و ما با زور شمشیر فرض کنید و با زور تفنگ پیروز بشویم و پیروزی را از خودمان بدانیم این پیروزی نیست این شکست است حالا شما خیال می کنید پیروزی است اما اگر پرده برداشته بشود می بینید یک شکست بزرگ است باید با هم باشید. برای اطاعت خدا که فرموده است که باید با هم باشید وحدت باید داشته باشید اختلاف نباید داشته باشید. ما باید وحدت داشته باشیم یعنی حفظ کنیم وحدت را وحدت هست لکن ادامه می‌خواهد. ادامه باید بدهیم ما این وحدت را و او این است که به حرف کسانی که خدای نخواسته می خواهند تفرقه بیندازند به حرف آنها گوش ندهیم اصلش . البته در هر جایی هستند اشخاصی که بخواهند که فساد بکنند لکن وقتی یک ملتی برای خدا وحدت را می خواهد ایجاد کند و واحد باشد با دیگران این دیگر گوشش به حرف این کسی که فساد می خواهد بکند بدهکار نیست . گوش آن آدمی بدهکار است که در او یک سستی هست در این جهت .در جهت معنویت و الهیت وقتی که یک سستی باشد آن وقت آن چیزهایی که گفته می شود در انسان تاثیر می کند. تاثیرش هم کم کم زیاد می شود یک وقتی انسان هم می شود از آن وری . اما اگر این جهت را محکم کردیم ما که ما برای خدا از خدا هستیم و برای خدا باید عمل بکنیم و به خدا مراجعه می کنیم انالله و اناالیه راجعون ما از اوییم به او برمی گردیم او فرستاده برمی گردیم اگر ما این را تحکیم کنیم در قلبمان که ما از او هستیم و هر چه او گفته است باید بکنیم . گفته است که با هم باید باشید که اگر با هم باشید کسی نمی تواند شما را چه بکند ما هم با هم باید باشیم برای اطاعت خدا (1) انتظار اینست که عموم مسلمانان در این دوره حساس تاریخ اسلام با معرفتی که از طریق تحصیل معنویت به دست می آورند به هیاهوی تفرقه افکنان بی اعتنا شوند و توطئه مشترک استعمارگران و تفرقه انگیزان را به شکست کامل برسانند.
 امام خمینی : باید وحدت داشته باشیم و آن را ادامه دهیم . باید به حرف کسانی که از تفرقه صحبت می کنند به هیچ وجه گوش ندهیم . آن هایی که وحدت را هدف قرار می دهند فساد می کنند. اگر می خواهید وحدت داشته باشید به حرف آن هایی که فساد می کنند گوش ندهید. اگر می خواهید حرف تفرقه افکنان در شما اثر نکند معنویت داشته باشید و الهی باشید. حرف تفرقه افکنان در کسانی اثر می کند که در معنویت سستی داشته باشند.
 حدود
150 سال است که بزرگان آگاه جهان اسلام از وحدت در برابر استعمارگران غربی سخن گفته و تفرقه را بزرگ ترین شکل جهان اسلام اعلام کرده اند ولی هنوز نیز مساله تفرقه مسلمانان بزرگ ترین مشکل جهان اسلام محسوب می شود. این موضوع نشان می دهد که جهان اسلام راهبرد مقابله با تفرقه و تلاش برای وحدت را آن طور شایسته می باشد به پیش نبرده است در حالی که استعمارگران و دشمنان اسلام راهبرد ایجاد تفرقه را که مهم ترین ابزار سلطه آن ها بر جهان اسلام است تاکنون به خوبی به پیش برده و اکنون نیز مسلمانان را با مشکل تفرقه درگیر نموده اند.
 تفرقه جهان اسلام ضامن غلبه تاریخی دشمنان بر مسلمانان شده است و تا زمانی که این معادله منحوس برقرار می باشد امیدی برای خروج جهان اسلام از زیر سلطه غرب وجود ندارد بنابراین تمام اهتمام مسلمانان باید صرف برهم زدن این معادله باشد و آن دسته از نیروها و هسته های مقاومت اسلامی که اهداف اسلامی دارند باید به جای پرداختن به یکدیگر و دامن زدن به نزاع های فرقه ای متعهدانه و متحدانه به دشمن مشترک بیندیشند. از انبوه مزدوران استعمار که در داخل جوامع اسلامی هستند و گاهی در جامه روشنفکر و فعال سیاسی گاهی در لباس تعصب و حمیت جنون آمیز دینی گاهی در کسوت خرافه سازی و خرافه بازی و گاهی به ریا در لباس مفتیان و عالمان ظاهر شده اند انتظاری نیست که به وحدت بیندیشند، زیرا بنیاد همه این ها و بنیاد همه حکام مزدور به دست استعمار است بنابراین خود مسلمانان باید بدون توجه به غوغاهای تفرقه آمیز مزدوران استعمار دست وحدت به هم بدهند.(2)

 اتحاد راهبرد جامعه پزیری و امت سازی:

اتحاد به عنوان مهم ترین راهبرد براى جامعه پذیرى و امت سازى در آموزه هاى قرآنى و نبوی مورد اهتمام و توجه بوده است. براى ساخت امتى یگانه با ویژگى ها جامعه نمونه و برتر (امت شاهد) نیاز به بازسازى در بینش و نگرش مردمانى است که به طور فطرى گرایش به اختلاف (3) و استخدام دیگرى و بهره کشى از هم نوع دارد. این مسئله در میان اقوام پراکنده جزیره عربستان به جهاتی تشدید مى شود؛ زیرا محیط سخت و زمخت عربستان و کمبود منابع آبى و غذایی، دسترسی آسان و کامل به مواد و منابع مورد نیاز را کاهش مى داد و رقابت را در میانشان تشدید مى کرد. هر کس براى کوچک ترین مسئله به خود این اجازه را مى داد که به کشتن طرف مقابل اقدام کند و براى شترى جنگ صد ساله راه اندازى نماید. همان گونه که بستر طبیعى و غریزى براى اختلاف در این منطقه جغرافیایى فراهم تر بود، عوامل همبستگى و اتحاد نیز تقلیل مى یافت. گزارش هاى مورخان و قرآن بر این مسئله دلالت مى کند که عوامل واگرایى اجتماعى در میان اقوام عربى ساکن در منطقه بیش از آن بود که همگرایی را تقویت کند و جامعه به شکل واقعى و درست آن را سبب گردد. جامعه مجموعه انسان هایى است که به علل و عوامل خونی، قبیله ای، نژادى و فرهنگى براى کسب اهداف و منافع عالى تر که امکان آن به طور فردى فراهم نیست گرد هم مى آیند و با کاهش واگرایى و عوامل ایجادى آن مى کوشند تا به اشکال گوناگون چون قانون نوعى اتحاد را در محور اهداف مشترک پدید آورند. این عوامل در منطقه عربى و اقوام پراکنده آن چنان نادر و یا کم بوده است که تنها نوعى قبیله گرایى و جامعه ابتدایى خونى را ایجاد می کرد. از این رو در گزارش هاى تاریخى مى یابیم که این اقوام در واحدها و آبادى های پراکنده اى به گونه همزیستى را در پیش گرفته بودند که در اصطلاحات سیاسى امروز از آن به جنگ سرد و صلح مسلح یاد مى کنند. در یثرب (مدینه) آن روز دو گروه خونى و قبیله اى زندگى مى کردند که همواره سر نزاع و جنگ با هم داشتند. هر چند که برخی عامل یهودیان عرب را عامل مهم و تأثیرگذار در دامن زدن به اختلاف میان اوس و خزرج مى دانند ولى به نظر مى رسد که این عامل تنها عامل براى اختلافات موجود در یک جامعه کوچک چند هزار نفرى نبوده است؛ زیرا همین اختلاف در جامعه کوچک تر که می توان در اصطلاح امروزى از آن به شهرک یاد کرد دیده مى شود. در طائف حالت صلح مسلح چند دهه بلکه شاید سده اى ادامه داشت و میان اقوام مکه نیز وضعیت بهترى تحقق نداشت. عصبیت و غرور قومى و مهر شدید به خون و اقوام نزدیک خونى نه براى همدلى و همراهى بلکه براى کسب برترى و برآورد نیازها به شدت وجود داشت. این همکارى ها و کمک ها به تعبیر استاد شهید مطهرى مانند همکارى سرمایه دارهاست که با کسب هدف و دست یابى به آن کاهش مى یابد و یا از هم فرو مى پاشد. از این رواست که مى بینیم با افزایش قدرت اشخاص و یا برخى قبایل مانند ابوسفیان و قریش، ارتباط و همکارى و هماهنگى ها در مکه از هم مى پاشد و هرکس مى کوشد تا بهره اى بیش تر از اموال و قدرت را به خود اختصاص دهد. عصبیت در چنین جامعه اى نیز ابتدایى بود و هیچ گاه از قوم و خویش و در نهایت عشیره و گاه قبیله بالاتر نرفت و به عصبیت قومى و یا ملى تبدیل نشد. از این رو همگرایى و اتحاد در میان آنان نیز در مرز جامعه قبیله ای ماند و از آن فراتر نرفت. پیامبر (ص) در چنین جامعه اى زندگى مى کرد، جامعه ابتدایى فاقد هرگونه قانون نوشته شده ای که بتواند به تخاصمات و نزاعى ولو کوچکى پایان دهد. سنت هاى قبیله اى و قومى که با شدت مراعات مى شد و در حکم قوانین نوشته شده و سخت تر به مورد اجرا گذاشته مى شد، تنها در راستاى حقوق اشراف و نخبگان جامعه بود. از این رو هرگاه با خواسته های اشراف در تضاد قرار مى گرفت به آسانى کنار نهاد مى شد و قوانین دیگرى به طور دایم و یا مقطعى جایگزین مى شد.

راهکارهاى قرآنى براى همگرایى:
پیامبر اسلام (ص) برپایه آموزه هاى قرآنى نخست به بازسازى بینشى و نگرشى قوم اقدام کرد. براى این مهم در مفاهیم نیز دست برد و با استفاده از واژگان موجود در فرآیند زمانی و پیچیده اى مفاهیم جدیدى را به مردمان القا کرد. براى شناخت درست و تحلیل دقیق از عملکرد قرآنى پیامبر (ص) در ساخت جامعه اى یگانه و امتى واحد به خوانش یکى از راهکارهاى قرآنى که از سوى پیامبر عملیاتى شده است مى رویم. بنابراین با توجه به عملکرد مثبت و سازنده این روش و شیوه در جامعه سازى و امت سازی، نگاهى گذرا به مساله انصار و مهاجر و امت سازى در مدینه به عنوان جامعه نمونه و مسلمانان صدر اسلام در این شهر به عنوان امت نمونه و شاهد توجه مى دهیم.

قرآن و امت سازى :
امت در تعبیر و اصطلاح قرآنی، گروهى همسان در دین، آیین، زمان و مکان و دیگر مشترکات انسانى است. (4) این اصطلاح هرچند با جامعه در اصطلاح امروزى مشابهت هایى دارد ولى تفاوت هاى محسوسى نیز در میان است که نمی توان آن را نادیده گرفت. جامعه در اصطلاح جامعه شناختی، گروه سازمان یافته اى از اشخاص و افراد انسانى هستند که با هم در سرزمین مشترک زندگى مى کنند و با همکاری در گروه ها نیازهاى اجتماعى ابتدایى و اصلى خود را تامین مى نمایند و با مشارکت در فرهنگى مشترک و یکسان به عنوان یک واحد اجتماعى از دیگر جوامع متمایز مى شوند(5)اما امت گروه خاصى از پیروان یک دین یا یک عصر به سبب همسانى در نوع خاصى از عملکرد و یا رویکرد فکری هستند. (6) این امت در نگرش قرآنى داراى حیات و زندگى است که لحظه اى همانند زندگى انسان ها پایان مى یابد. (7) و به عنوان یک حقیقت داراى کتاب و نوشته مخصوصى است که در قیامت به سوى آن خوانده مى شود. (8) و داراى فهم و شعور است (9) و براى عمل هر جامعه و امتى عذابی مشترک و عمومى است (10) در ضمن قرآن براى امت ها، سنت هایى نیز اثبات می کند که مى توان به سنت ارسال پیامبران، هلاکت امت پس از اتمام حجت و تغییر در سرنوشت امت ها بر اثر عملکرد جامعه و مانند آن اشاره کرد.

قرآن یکى از اهداف پیامبر را امت سازى مى نامد و نشان مى دهد که چگونه و به چه روشی پیامبر اعظم (ص) به آن دست یافت و امت شاهد و نمونه اى را در مدینه ایجاد کرد که مى تواند الگو براى جوامع دیگر به ویژه امت اسلامى در روزگار ما باشد که از معنا و مفهوم امت تنها اسم و نامى از آن و پوستین بدون محتوا به جا مانده است. از این رو براى دست یابى به امت اسلامى واقعى و مطلوب مى بایست دوباره با الگوبردارى از روش پیامبر به ایجاد امت اسلامى واقعى و نمونه اقدام شود.

قرآن امت اسلامى در عصر پیامبر را بهترین امت و جامعه اى دانسته است که تا آن زمان تشکیل شده بود. این امت وسط (11) و شاهد و نمونه  از چه خصوصیات و ویژگى هایى برخوردار بوده است که مورد ستایش خداوند قرار گرفته است؟

از ویژگى هایى که قرآن براى امت نمونه و شاهد بیان مى کند، این است که در کارهاى یک دیگر نظارت مى کنند و امر به معروف و نهى از منکر مى کنند (12)، تعاون بر خیر و تقوا در میان ایشان اصالت دارد: (تعاونوا على البر و التقوی)، برادرى ایمانى در میان ایشان در آن حد و اندازه است که از خود مى گذرند و ایثار می کنند. در جستجوى وضعیت یک دیگرى به تجسس و جاسوسى اقدام نمى کنند، غیبت و تهمت و افترا در میانشان نیست، اختلافات جزیى و کلى را با حکمیت و یا رجوع به قانون حل و فصل مى کنند و در میانشان شمشیر قضاوت نمى کند، جان و مال و عرض یک دیگر را محترم مى شمارند و امنیت اقتصادی، سیاسی، اجتماعى را براى یکدیگر و جامعه فراهم مى آورند و عوامل ایجادى آرامش و آسایش در جامعه را تقویت مى کنند. در همه امور اصل بر تقوا و عدالت و قسط نهاده مى شود و عفو و گذشت را حتى نسبت به قاتل در نظر مى گیرند و اصالت را به قصاص و قتل نمى دهند هرچند که قصاص و امور دیگرى از این دست حق ایشان است. به یک معنا از حق خویش براى تقویت همبستگى مى گذرند و اصول همدلى و همراهى را در خود تقویت مى کنند. از یک دیگر انتقام نمى گیرند و ... بسیارى دیگر از مسایلى که در قرآن بدان پرداخته و به تفصیل توضیح داده شده است.

وحدت گرایی اسلامی در اندیشه اصولی:

ادیان ابراهیمى، در سیر تاریخى پیدایش و شکوفایى شان، مى توانند در سه مرحله طبقه بندى شوند:
1. نبوت هاى خانوادگى، که پیامبرى حضرت آدم، نوح، ابراهیم و... را تا بیش از حضرت موسى شامل مى شود؛
2. نبوت هاى قومى که پیامبران بنى اسرائیل را در بر مى گیرد؛
3. نبوت هاى جهانى، که مسیحیت و اسلام، باگذر از قومیت اسرائیلى و عربى، به سرحد آن رسیدند.
دین اسلام با تنوع پذیرى بسیار و برخوردارى از جاذبه هاى انسانى و جهانى، و نه صرفاً قومى و نژادى، زمینه مناسبى براى ایجاد هم گرایى در میان پیروان خویش دارد؛ همان گونه که توماس آرنولد به موارد متعددى از این جاذبه ها توجه کرده است.
بنابراین، هرچند این دین نیز به طور طبیعى، شاهد تقسیمات و تفرقه هاى بسیار بوده است، همواره عناصر هم گرایى را در خویش حفظ کرده است.
وحدت اسلامى، امروزه در برابر دو خطر بزرگ قرار دارد:
1. رویکردهاى سکولار و لائیک، که در جوامع اسلامى، در مسیر ایجاد وحدتى جهانى یا قومی- در برابر وحدت اسلام- گام برمى دارند. احزاب ملى گرا و تمایلات جهانى سازى در قلمرو گسترده ى جهان اسلام، به رغم افت و خیز بسیار، هنوز رونق قابل توجهى داشته و مانع بزرگى در برابر ایجاد و بازسازى وحدت اسلامى به شمار مى روند.
2. رویکردهاى فروکاهنده ى وحدت اسلامى به وحدت طایفه اى و مذهبى، که نمود روشن آن در گرایش هاى افراطى سلفى گرى در میان اهل سنب، و غلو شیعى گرى در جوامع بسته ى شیعى و برخى عوام شیعى به چشم مى خورد.

در این میان، سه گونه ى مختلع از جریان هاى وحدت گرایانه در تاریخ جهان اسلام قابل شناسایى است:
نگاه تاکتیکى و سیاسى به مقوله وحدت
حاکمان و سیاستمداران معمولاً به هنگام رویارویى با دشمنان خارجى یا بحران هاى اجتماعى به مقوله ى وحدت مى اندیشیدند.
این وحدت تنها تا زمانى که منافع داعیه داران آن را برآورده سازد، استمرار مى یابد و هرگز به صورت یک جریان اصل اجتماعى و فرهنگى رخ نمى نماید.
سیاست هاى وحدت گرایانه سلجوقیان، تلاش هاى سلطان سلیم و سپس عبد المجید عثمانى، دعوت تقریب نادرشاه افشار و... نمونه هاى روشنى از این قبیل هم گرایى ها هستند.
رویکرد عقیدتى و مبتنى بر پایه هاى کلامى :
این رویکرد از سوى مجامع علمى و حوزه هاى فرهنگى مذاهب مختلف مورد توجه قرار مى گیرد.
البته عوامل اجتماعى و سیاسى نیز در شکل گیرى و تقویت این رویکرد بى تأثیر نیست و در دوره هاى مختلف اسلامى، جریانهاى اصلاح طلب و با رویکرد بیشتر عقل گرایانه، نمایندگان این رویکرد هستند.
سید مرتضى با تلاش براى به رسمیت شناساندن مذهب جعفرى به عنوان مذهب پنجمف شخصیت مورد نظر این نوشتار در تألیف کتاب نقض، و سید جمال الدین اسد آبادى و شیخ محمود شلتوت، در دوره ى جدید، نمونه هاى بارزى از این جریان هستند.
بینش عرفانى به دین و مذهب :
بسیارى از عارفان مسلمان با صرف نظر کردن از اختلافات عقیدتى و فقهى مذاهب، و حتى گاه ادیان، در مسیر اعتقاد به نوعى تکثر گرایى دینى گام برداشته اند این شعر معروف ابن عربی:
لقد صار قلبى قابلاً لکل صورة
فمر عى لغزلان و دیر لرهبان
و بیت لاوثان و کعبة طائف
و الواح تورات و مصحف قرآن
ادین بدین الحب أنى توجهت
رکائبه فالحب دینى و ایمانى
و داستان معروف «انگور و عنب و اُزوم» در اشعار مولوى، نمونه هاى روشنى از این بینش هستند.

در پایان، گفتنى است که آثار دیگرى از اصولیان شیعه در دوره ى مزبور و پس از آن، در کتابى تحت عنوان اندیشه ى تقاهم مذهبى در قرن هفتم و هشتم، به معرفى برخى از آنها پرداخته است.

کسب درآمد از اینترنت بدون نیاز به سرمایه وتخصص

در ازای هر کلیک 100 ریال دریافت کنید

هفت راه متفاوت برای کسب درآمد از طریق اینترنت

درآمد ماهیانه 300 هزار تومان از اینترنت فقط با روزی یک ساعت کار

 

افزایش بازدید کنندگان سایت به طرز عجیب

افزایش ترافیک سایت و وبلاگ

 

 

 

نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :